BAZEN İNSAN – 162

İnsan nevi şahsına münhasır hırsı, kaygısı ve kibriyle nevi şahsına münhasır kanaatkâr, durgun ve mütevazı olan bir başka insanı seçip; onu söz çekici, sevgi tornavidası ve ilgi testeresiyle önce kırıp dökmek suretiyle dağıtıp, sonra ortaya saçılan bu parçalardan da meşru gördüklerini bir araya getirerek sakil de dursa yapıştırıp, bir savaş meydanı olarak algıladığı bu hayatta kendine kavgaoyun arkadaşı yaratmak isteyendir bazen.

Bir başınadır, öfkelidir ve özünde gölgesine kostüm arayandır hani.